2020

we zijn met z’n allen
in onze eigen
kleine veilige ruimte
gekropen

op z’n minst
anderhalve meter afstand
tot elkaar

en toch

staan wij niet
naakt en kwetsbaar
op een open podium?

veroordeeld
in het mens zijn
tot onszelf
en met elkaar

het decor weggevaagd

de hele wereld
een open toneel

vluchten kan niet meer

mine©
april 2020
2021

en dan opeens
blijkt de mensheid
toch meer
dan gedacht

te dolen
en
te dwalen

zonder uiterlijk houvast
zonder innerlijk kompas
zonder schuilen

enkel
uitnodigend
tot een gestaag
voortgaan

zoals de pelgrim
op z’n pad

ieder moment
een verhouden
in vertrouwen
tot het ontvouwen
van het levenspad

mine ©
mei 2021